سرویس تجسمی هنرآنلاین : نمایشگاه آثار خط نقاشی امیرساسان مصطفوی که از 17 تا 24 مرداد در گالری نی به نمایش درآمده است با محوریت کلمات الله، بسم الله و اشعار فارسی خلق شدهاند. او در گفتوگو با هنرآنلاین با اشاره به پیشینه خود در زمینه خوشنویسی گفت: من از دوران کودکی به دلیل اینکه پدرم از شاگردان ابراهیم خان بوذری بود با مقوله خوشنویسی آشنا شدم و از همان زمان شروع به فراگیری خط نستعلیق کردم. پس از آن در دوره دبیرستان وارد انجمن خوشنویسان شدم و با پیشینهای که از قبل داشتم سریع دورهها را طی کردم و از دوره ممتاز انجمن فارغ التحصیل شدم. بعد هم دوره فوق ممتاز را نزد غلامحسین امیرخانی گذراندم و چند سال درگیر فضای نستعلیق بودم، اما با این ویژگی که بیشتر با دونگ بالاتر قلم، سیاه مشق و قطعاتی مینوشتم.
مصطفوی با اشاره به تاثیرات دوره تحصیل بر روی کارهای خود گفت: من حدود 10 سال در هند مشغول به تحصیل بودم و از همانجا با نقاشان هندی و غیرهندی آشنا شدم که معمولا زمان زیادی برای بحثهای هنری صرف میکردیم و بیشتر روی نقاشی انتزاعی و آبستره تمرکز داشتیم. چون زمینه خوشنویسی در من وجود داشت کارهایم کمکم از نظر فضا و طراحی حروف به سمتی رفت که شاید خیلی آگاهانه نبود و در مرحله ترکیب مواد و ایجاد بافت به صورت مرحله به مرحله شکل میگرفت. مثلا بعضی بینندهها میگویند که فضای رنگهای هند را در کارها احساس میکنند ولی این چیزی است که من خودم کمتر متوجه میشوم.
او در مورد نقش حروف در کارهای خود گفت: از نظر طراحی حروف این کارها به نوعی طراحی شخصی تبدیل شده است. در خیلی از کارها مشخصا هدف خوانا بودن حروف نبوده و تنها ایجاد یک فرم مد نظر بوده است. حروف فقط به عنوان ابزار مورد استفاده قرار گرفته و به صورت حرکتهای آزاد تعریف میشوند. البته گاهی مفهوم آنقدر پررنگ است که در کارها به نوعی آن مضمون را تصویرسازی میکنم، اما باز هم تعداد کمتری از کارها در این دسته قرار میگیرند در صورتیکه بیشتر کارهایم در حیطه نقاشی انتزاعی قرار میگیرند. در واقع همه تلاش من این است که کارهایم از نظر فرم و تکنیک، حظ بصری را به مخاطب برساند.
مصطفوی افزود: طراحی این حروف مرحله به مرحله و در طول سالها از ترکیب حروف عربی و فارسی با حرکات آزادتر به وجود آمده است. همچنین شکل بعضی حروف به زبان سانسکریت هندی نزدیک است وگاه در چرخشها به حروف لاتین شباهت دارد. در این ده سال من به انگلیسی نوشتم یا خواندم و حتی اگر نخواهم از آن تاثیر بگیرم به صورت ناخودآگاه بر من تاثیر دارشته است و چرخشها به این سمت میرود. مضاف بر اینکه من فکر میکنم در تکنیک کارها تاثیر زیادی از نقاشان هند گرفتم.
او با اشاره به اینکه در سالهای اخیر کار نقاشی خط در ایران رواج زیادی یافته افزود: معمولا دو دسته افراد وارد خط نقاشی میشوند. یک عده از خوشنویسی و بخشی هم از نقاشی وارد این حیطه میشوند که هر کدام از اینها معمولا در کارهای خود یک جهتگیری خاص دارند. یعنی خوشنویسها عامل خط را پر رنگتر بیان میکنند و نقاشها مبانی فرم و طراحی و سواد بصری را ارجحیت میدهند. اما نکته مهم این است که این اتفاق نقاشی خط، خط به علاوه نقاشی نیست.
مصطفوی ادامه داد: این محصول سوم چیزی است که نه خط است و نه نقاشی. به نظر میرسد موفقیت در این مقوله جدید ورای آن چیزی است که در طراحی سنتی حروف به شکل کلاسیک یا تکنیکهای شناخته شده نقاشی و بازی با رنگ وجود دارد. معمولا در نقاشی خط ما باید نوعی زبدگی داشته باشیم که عیار کار به آن محصول سومی که ورای این دو عامل قبلی است برسیم. در واقع به خاطر واژه خط نقاشی است که ما فکر میکنیم این کار ترکیبی از این دو هنر است.
او درباره شیوه کار خود گفت: بومها را از پارچههای خام میسازم و بعد بافت آنها میماند تا خشک شود. سپس این بومها با رنگهایی که روی آنها قرار میگیرد در آب شناور میشوند و بارها با نقشها و رنگها بازی میکنم تا نتیجه نهایی به دست آید.
مصطفوی با اشاره به تاثیر مضمون انتخاب شده بر روی کارها گفت: هر انسانی دورههای مختلف روحی را تجربه میکند. در کارهای من هم بعضی وقتها بیشتر تم مذهبی استفاده شده یا به سمت دیوان شمس و حافظ و خیام کشیده شدهام. ولی در اکثر کارها متن یک بهانه است. گاهی مضمون تابلو یک شعر است ولی از نظر روحی و ذهنی به آن مقطعی که حس مذهبی قویتر است کشیده شده. رنگهایی که در کارها میبینید متناسب با موضوعات معنوی است و باید متناسب آن مضمونی باشد که استفاده شده است. ولی کارهایی که خوانا نیست فقط به عنوان یک طراحی حروف آزاد در نظر گرفته شده است. به عنوان مثال در اثری با استفاده از کلمه الله یک شمسه به وجود آوردهام، در حالیکه کلمه الله در آن دیده نمیشود. در این کارها سعی میکنم طرح خیلی خوانا نباشد و در عین حال از نظر فرم بتواند مفهوم را القا کند.
انتهای پیام/