به گزارش خبرنگار تئاتر هنرآنلاین، در بخش نخست گفتگو با دومان ریاضی، این بازیگر از آنچه او را به دنیای بازیگری فراخواند تا برنامههای آتی خود برای کمک در احیای نمایش ایرانی توضیح داد.
بخش دوم گفتگوی هنرآنلاین با دومان ریاضی بازیگر جوان تئاتر، سینما و تلویزیون را در ذیل بخوانید:
-در آغاز اشاره به کسب تجربیات فراوان در کنار قطب الدین صادقی داشتید. بیشتر از همکاری با این هنرمند عرصه تئاتر کشور بگویید؟
باید گفت بزرگترین هدیه ای که دکتر به من داد نظم در زندگی بود. ایشان با ترفندهای مثال زدنی روحیه احترام به نظم جمعی را در من پرورش دادند. در نمایش "نبرد با مدآ" نقش هیتلر را داشتم. دکتر آنچنان هنرمندانه روحیه نازیستی را در من پروراند که به سختی از نقش فاصله می گرفتم. به عقیده من تئاتر کشور کتابخانه های سیار بسیاری را در دل خود جای داده است. کتابخانههایی با اندرزهای عمیق که به زندگی شخصی بازیگر گره می خورند؛ اتفاقی که برای خودِ من نیز افتاده است. مثلا طی تأکید قطبالدین صادقی در آکسانگذای روی برخی حروف گاهی در محاورههای روزمرهام هم ناخودآگاه برشروع واژگان آکسان میگذارم و سپس تحیر و تعجب اطرافیان من را به خودم میآورد که ظاهرا برای چندمین بار زندگی شخصیام را با صحنه تئاتر اشتباه گرفتهام.
-امسال عرصه تئاتر یکی از بزرگان خود را از دست داد. استاد حمید سمندریان. ایشان چه میزان در زندگی تئاتری شما تأثیر داشت.
روزگاری دیدن حمید سمندریان از نزدیک برایم آرزویی بیش نبود و روزگاری شدم شاگرد تئاتر استاد. روزی که محمد فراخوری با من تماس گرفت و برای حضور در نمایش "مرگ یزدگرد" از شاهکارهای بهرام بیضایی دعوت کرد بزرگترین افتخارم از این حضور به مشاوره های پدرانه و دلسوزانه حمید سمندریان برمی گردد. کسی که تمام انرژی خود را به هنرجویانش منتقل می کرد. یادش گرامی...
-کمی از فعالیت های سینمایی تان بگویید. امسال در جشنواره فیلم فجر حضور داشتید؟
بله با فیلم "از تهران تا بهشت" از ابوالفضل ستاری. در این فیلم روبروی ستاره هایی همچون مهناز افشار حاضر شدم. این دست بازیگران دوربین دیده اند و هر کدام می توانند در تقویت روحیه بازیگری بازیگران کم تجربه تر مؤثر باشد. البته یکی دیگر از فعالیت های اخیرم در حوزه سینما مربوط به فیلم سینمایی "چمران" به کارگردانی ابراهیم حاتمی کیا میشود که در این اثر نیز با بزرگانی چون سعید راد همبازی شدم.
-مهناز افشار این روزها روی صحنه تئاتر هم حاضر شده. حضوری که بسیاری از منتقدان به آن نقدها وارد کرده اند و تنها دلیل این حضور را گرم کردن گیشه می دانند. نظر شما در این رابطه چیست؟
چرا گیشه را گرم نکنند. تئاتر باید برای زندگی نان بخورد و گیشه داشته باشد. حتی اگر شده با حضور سوپراستارهای سینما. البته این نباید بر دیگر ملزومات یک تئاتر خوب چیره شود، یادمان باشد حضور سوپراستارها هم تنها با وجود یک متن قابل و گروه حرفه ای از تمام جنبه ها جواب میدهد.
-با این حساب تکلیف تماشاگرانی که تنها برای دیدن ستاره ها تئاتر را انتخاب می کنند و با مشاهده اثری ضعیف دیگر جلب ماهیت هنری تئاتر نمی شوند چیست؟
تئاتر هم برای مخاطب عام است و هم خاص. البته من بخش عمده هنر فاخر تئاتر را متعلق به مخاطب عام در جامعه می دانم. بی شک کارشناس تئاتر با یک نگاه به تماشای تئاتر می نشیند و مخاطب عام با نگاهی دیگر. نمایش خوب به تماشاگر روحیه آنالیزگری است و حتی اگر تئاتری این پرسش را در ذهن مخاطب ایجاد کند که "چه حرفی برای گفتن داشت؟" کفایت میکند. او به دیدن تئاتر ادامه میدهد تا بفهمد هر تئاتر چه حرف های بسیار برای گفتن خواهد داشت.
-آیا به نظر شما اشکالی ندارد با ادامه دار شدن حضور ستاره ها در صحنه تئاتر، این هنر فاخر همچون پارک و سینما تبدیل به یک سرگرمی گاه و بی گاه برای اجتماعمان شود؟
اگر برای مدتی ادای روشنفکری را در بیاوریم بالاخره روشنفکر می شویم. اگر برای مدتی به عنوان سرگرمی هم تئاتر ببینیم کم کم جذب جذابیت های انکار نشدنی صحنه معجزه گر تئاتر خواهیم شد. باز هم می گویم که اگر مخاطب در بدترین حالت ممکن هم پس از تماشای تئاتر از خود بپرسد: "چه می خواست بگوید؟" ارزش هنر نمایش به منصه ظهور درآمده است.
-در آینده نزدیک و پیش از اشتغال مجدد به ادامه تحصیل در عرصه تئاتر برنامه ای برای فعالیت نمایشی دارید؟
بله. آرش دادگر قصد دارد نمایش "حریم" نوشته آرش عباسی را به صحنه بیاورد و من هم در این اثر با کمال میل همراهی خواهم کرد. به هر تقدیر هرچند دیالوگ چندانی در این نمایش ندارم اما از این حضور بسیار یاد گرفتم و خاطرات شیرینی برایم رقم خورد. من خودم را همواره متعلق به عرصه تئاتر می دانم و اگر سینما برایم حرفه باشد تئاتر همواره عشق مطلق خواهد بود.
گفت و گو از: عطیه پژم
انتهای پیام/52/53