سرویس معماری هنرآنلاین: شاید بهترین راه برای آنکه خود را به مسجد جامع زنجان برسانید، وروری غربی آن باشد که با بازار قیصریه در ارتباط است. عبور از بازار زنجان که طویل‌ترین بازار ایران است و قدمت آن به اوایل دوره قاجار بازمی‌گردد، لطف بازدید از مسجد را دو چندان خواهد کرد.

مسجد جامع زنجان توسط یازدهمین پسر فتحعلی شاه قاجار یا‌‌ همان باباشاه، به نام عبدالله میرزا دارا ساخته شد. پسری که به سال ۱۲۲۴ هجری قمری و در سن ۱۳ سالگی به حکومت زنجان منصوب شد.

این مسجد که در طول دوران‌های متفاوت اسامی مختلفی را بر پیشانی خود دیده است، به علت زیبایی و وسعت فضا و جامعیت، در غالب مواقع در طی سالیان به نام مسجد جامع در میان مردم شهرت داشته است. این مسجد را در کتب و اسناد تاریخی به نام سازنده آن مسجد دارا یا مسجد عبدالله میرزا می‌نامند.


مهم‌ترین کتیبه تاریخی مسجد فرمانی است از فتحعلی شاه قاجار در خصوص احداث بنا که به خط ثلث در پای قوس ایوان جنوبی نگاشته شده است.

در گذشته وسط صحن مسجد یک واحد حوضی بوده که گرداگرد آن را به استثنای جلوی حجرات و شبستان‌ها، باغچه‌های پرگل و گیاه پوشانده بود که بعد‌ها به دلایل نامعقولی از بین رفته‌است. در ایوان‌های شرقی و غربی ۱۶ حجره به طور قرینه و در جبهه شمالی نیز ۶ واحد حجره جهت طلاب علوم دینی ساخته شده‌ است.

گنبد این مسجد که از نوع دو جداره بوده و با کاشی‌های فیروزه‌ای پوشانده شده، از گنبدهایی است که بدون گوشواره و ترنبه بر روی جرزهای چهارگانه ضخیم نشسته‌است. سوره مبارکه الدهر با خط ثلث بر روی این گنبد نقش بسته و در نوک بنای گنبد، علامتی از برنز به شکل گوی وجود دارد.

این بنا به شماره ۱۰۵۶ در فهرست آثار ملی کشور به ثبت رسیده است.

انتهای پیام/