سرویس نمایش هنرآنلاین: نمایش در سوگ کاظم اشتری داستان یک کارگردان متوسط سینما است که در تصادفی از بین می‌رود و همسرش تصمیم می‌گیرد از موقعیت او استفاده کرده و فیلمنامه‌‎ای به نام او بنویسد و کارگردان شود.

او شعرهای باقی مانده همسرش را منتشر کرده و کتاب را به خود تقدیم می‌کند. همین موضوع همسر دوم شوهرش را به خانه می‌کشاند اما این دو زن به جای اینکه با هم درگیر شوند، به همکاری با هم می‌پردازند. زن فیلمنامه‌ای را که خود نوشته به عنوان فیلمنامه‌ای پیدا شده از همسرش معرفی می‌کند و زن دوم حرف او را باور می‌کند و می‌پذیرد که در این فیلم کاظم اشتری نیز همچون سایر فیلم‌هایش، نقش اول را بازی کند.

این فیلم موفق می‌شود جایزه بهترین بازیگر و کارگردانی را در جشنواره فجر از آن خود کند. اما کاظم اشتری که خود را در این دو سال پنهان کرده بود، باز می‌گردد. او مدعی است در تمام این مدت پیش زن دومش بوده و دخترش نیز از زنده بودن وی اطلاع داشته است. اما زنش اجازه نمی‌دهد مرد ارتباط تازه آن‌ها را با بیان این مسائل به هم بزند و از او می‌خواهد بگذارد آن‌ها زندگیشان را ادامه بدهند چون هر دو زن، تازه به توانایی‌های خود پی برده‌اند.

این نمایش به شیوه رئال و در بیانی طنز گونه اجرا می‌شود. بازی‌ها و پاساژهای حسی به درستی رعایت نمی‌شود و نمی‌توان هیچ بازی خوبی در این نمایش تماشا کرد. همچنین کارگردانی شاخصی نیز نمی‌توان دید. تنها متن است که آهسته و نرم در جریان است. آن هم به مدد حاشیه‌های سینمای ایران. ماجرای این نمایش به هر حال مخاطب را بر صندلی می‌نشاند تا بداند عاقبت قصه کلک‌های زن و ارتباطش با زن دوم و ماجراهای حاشیه‌ای سینما و تئا‌تر که می‌توان در مجله‌های زرد جستجو کرد، به کجا می‌کشد.

عجیب که ریتم کند و بازی‌های به شدت بی‌روح و ابتدایی بازیگران تازه کار این نمایش چندان آزارنده نیست. آن‌ها همچون نابازیگرانی بر صحنه ظاهر می‌شوند که قرار نیست چیزی شگفت به صحنه برند، بلکه کافی است خودشان باشند. آن‌ها خودشان هستند و‌‌ همان کاری را می‌کنند و حالت‌هایی را به خود می‌گیرند که بیرون صحنه رفتار می‌کنند. با همه ضعف‌هایشان که آن را از تماشاگر مخفی نمی‌کنند، روی صحنه این ور و آن ور می‌چرخند و حتی قادر نیستند یک ارتباط ساده را به درستی مدیریت کنند. البته نیازی هم به این کار حس نمی‌کنند. ماجرای نمایشنامه کار آنها را سهل و ساده کرده است.

در ابتدای این نمایش اسلاید‌هایی از آنونس برخی از فیلم‌های سینمایی بر صحنه پخش می‌شود. در زمانی که دو زن سیمرغ بلورین جشنواره فجر را دریافت می‌کنند باز عکس‌ها و تکه‌هایی از فیلم‌ها به تصویر کشیده می‌شود. تماشاگر چیزی را روی صحنه می‌بیند که برایش جذاب است تا از آن سر در بیاورد. متلک‌ها، رک گویی و بر ملا کردن آنچه پشت پرده سینما را تشکیل می‌دهد، دلیلی است که مخاطب را پای این نمایش می‌نشاند. در ‌‌نهایت تماشاچی بعد از اتمام کار یک جمله بیشتر ندارد که بگوید."بامزه بود".

"در سوگ کاظم اشتری" به نویسندگی سپیده خسروجاه و کارگردنی احسان بیات‌فر در تالار هنر به اجرا در آمد. بورژین عبدالرزاقی، گل ناز عباسی، هدیه صالحی و هانیه صالحی در این نمایش ایفای نقش می‌کنند.

انتهای پیام/