به گزارش هنرآنلاین، حسین شیخ علی دوستی هنرمند نقاش از یزد، که نمایشگاه آثارش در نگارخانه عالی در معرض دید عموم قرار گرفته است درباره موضوعات آثار نقاشی خود گفت: تمامی موضوعات تابلوهای نقش ام را با موضوع داستان های شاهنامه کشیده ام و می توانم فرم و شکل آن را فارغ از موضوعات به 3 دسته تقسیم کنم.

وی ادامه داد: در دوره اول آثارم که مربوط به دوران دانشجوی است، نقاشی هایم را با الهام از داستان های شاهنامه و نقاشی های قهوه خانه ای که از آن خلق شده بود، تصویر کردم و تلاش داشتم تا نقاشی قهوه خانه ای و همچنین مینیاتور را با کوبیسم غربی تلفیق کنم و شیوه ای نو بیافرینم.

این هنرمند سپس درباره دوره دوم تحول نقاشی خود گفت: در دوره دوم خلق آثارم که با شکل هایی دفرمه ( خارج از فرم عادی) و با نگاهی به شیوه اکسپرسیونیسم، نقاشی هایی را به تصویر کشیدم که در آن رنگ ها به شکل موثرتری مفاهیم و موضوعات شاهنامه را به مخاطب عرضه می کند.

وی افزود: در دوره سوم، به سوی نوعی نگاه نمادین گام برداشتم و تمامی عناصر آثارم به شکل نماد درآمده است و مفاهیم و اشکال مختلفی را در آن شکل دادم و دخیل کرده ام، در این دوره تلاش کردم از نمادهایی مانند "سوسک سرگین غلتان" که نماد انسان هایی بی هدف است که دل به به چیزهای کم ارزشی بسته اند و با فقدان آن تمام دنیایشان تمام میشود یا "گاو" که نماد برکت و نعمت خداوندی و مرد جنگاور را دارد استفاده کنم.

این نقاش سپس درباره سایر نماد هایی که در نقاشی هایش استفاده می کند گفت: در نقاشی هایم علاوه بر مواردی که ذکر کردم از نماد "زن" که نشانه عشق و محبت مادری و ایثار است استفاده کنم همچنین از نماد "خورشید" که در شاهنامه ما بسیار به آن اشاره شده است واشاره به طلوع و غروب آن ،نشان آغاز و پایان در اشعار فردوسی است، در ادبیات کلاسیک "خورشید" نماد کشور ایران است و حتی سرزمین خراسان را به عنوان محل طلوع اش و خانه آن ذکر می کنند.

وی سپس افزود: به خاطر علاقه به شاهنامه فردوسی و آثار ملی، آثار نقاشی ام را به این موضوعات اختصاص داده ام و امیدورام بتوانم سهم کوچکی در اعتلای فرهنگ ایران زمین داشته باشم. فردوسی در آثارش بر آزادی خواهی و خردگرایی تاکید ویژه ای دارد، امری که ما در جریانات بیداری اسلامی در جوامع عربی آن را به خوبی حس می کنیم، چیزی که فردوسی 1000 سال پیش به آن اعتقاد داشه است .

این هنرمند در پایان گفت، که به دنبال نمایش آثار خود در کشورهای فارسی زبان که با شاهنامه مانوس اند به خصوص تاجیکستان است تا بتواند ارتباط فرهنگی خوبی میان کشورهای همزبان منطقه ایجاد شود.

انتهای پیام/31