سرویس سینمایی هنرآنلاین: الکس روکو شنبه عصر بر اثر سرطان در خانه خود در استودیو سیتی درگذشت. او 79 ساله بود.

به گزارش هالیوود ریپورتر، علاقه‌مندان سینما روکو را بیش از همه با نقش مو گرین صاحب یک کازینو در لاس وگاس در فیلم "پدرخوانده" (1972) به کارگردانی فرانسیس فورد کوپولا می‌شناسند.

روکو که ایتالیایی‌تبار بود نزد لئونارد نیموی بازیگر فقید که او هم اهل بوستون بود آموزش بازیگری دید. نیموی که از لهجه غلیظ بوستونی روکو خوشش نمی‌آمد از او خواست در کلاس‌های آموزشی فن بیان شرکت کند.

روکو صدایی خشن داشت و بیشتر نقش شخصیت‌های سرسخت را بازی می‌کرد. او همچنین در مجموعه انیمیشن "سیمپسن‌ها" بجای راجر مایرز جونیر رئیس سیگاری استودیو سازنده "ایچی اند اسکراچی" حرف زد. روکو به تازگی در سریال "شهر جادویی" تولید شبکه استارز نیز نقش آرتور اونس پدر شخصیت جفری دین مورگان را بازی کرد.

او در فیلم "دیترویت 9000" (1973) به کارگردانی آرتور مارکس نقش یک کارآگاه دیترویتی را بازی کرد که با بی‌میلی با یک کارآگاه سیاه‌پوست (هری رودز) همراه می‌شود. او همچنین یکی از صداپیشه‌های فیلم انیمیشن "زندگی حشره‌ای" (1998) بود. روکو در 2012 در یک مصاحبه گفت: "برای آن فیلم یکی از بزرگ‌ترین جایزه‌های عمرم را گرفتم، چون در نقش یک مورچه فقط حدود هشت جمله گفتم و فکر کنم به خاطرش بیش از یک میلیون دلار پول گرفتم."

روکو در 1990 برای بازی در نقش آل فلاس یک کارگزار آب‌زیر‌کاه هالیوودی در سریال "تدی زد معروف" تولید شبکه سی‌بی‌اس برند جایزه امی بهترین بازیگر مرد مکمل شد.


الکس روکو در صحنه‌ای از فیلم «پدرخوانده»

او در 2012 در مصاحبه‌ای درباره به دست آوردن نقش مو گرین تبهکار یهودی در "پدرخوانده" گفت: "بازی در "پدرخوانده" بدون تردید بزرگ‌ترین برگ برنده من بود. به معنی واقعی کلمه. وقتی نقش را به دست آوردم، پیش فرانسیس فورد کوپولا رفتم. آن روزها این‌طوری که بود که هر کس برای بازی در "پدرخوانده" پیش کوپولا می‌رفت، او می‌گفت اول کتاب (ماریو پوزو) را بخوان که البته من کتاب را خوانده بودم. و بعد بازیگران به او می‌گفتند کدام نقش را دوست دارند. خب، من یکی از نقش‌های ایتالیایی را انتخاب کرده بودم، شاید نقش ریچارد برایت (آل نری)، اما کوپولا گفت، من یهودی فیلمم را پیدا کردم! به او گفتم، اوه، نه، آقای کوپولا، من ایتالیایی هستم. نمی‌دانم چطور نقش یک یهودی را بازی کنم. و او گفت، اوه، خفه شو. (با خنده) او گفت ایتالیایی‌ها این کار را می‌کنند و انگشتانش را بالا آورد و یهودی‌ها این کار را می‌کنند و دستش را کاملاً باز کرد. این بهترین راهنمایی همه عمرم بود. از آن موقع تا حالا نقش یهودی‌ها را بازی می‌کنم!"

روکو با نام اصل الکساندر فردریکو پتریکونه جونیر در 1936 در کمبریج در ایالت ماساچوستس به دنیا آمد و در بخش "وینتر هیل" بوستون بزرگ شد. او مدتی را هم با گانگسترهای شهر گذراند. روکو در اوایل دهه 1960 یک سکه را بالا انداخت تا با شیر یا خط تصمیم بگیرد کجا برود (میامی یا لس آنجلس). لس آنجلس انتخاب شد.

او به وست هالیوود رفت و در 1965 با فیلم "Motorpsycho!" به کارگردانی رأس مایر وارد دنیای سینما شد. او در 1967 در چند اپیزود از سریال "بتمن" نقش یک وردست را بازی کرد. روکو سال‌ها بعد در انیمیشن "بتمن: سال یک" بجای کارمینه فالکونه تبهکار حرف زد.

روکو در 2011 در مصاحبه‌ای گفت ابایی ندارد که دائم نقش آدم‌های بد را بازی کند. او گفت: "بازی در نقش گانگسترها فوق‌العاده است. معمولاً لباس‌های شیک تن شما می‌کنند و شما اجازه دارید برای همه قلدری کنید. منظورم این است در خانه جرئت انجام چنین کاری را ندارم. همسرم با پشت دست من را می‌زند!"

روکو اغلب با آلن آرکین کار می‌کرد و در فیلم‌هایی چون و "فریبی و بین" (1974)، "Hearts of the West" تولید 1975 و "حراج اجناس آتش‌گرفته" (1977) با او همبازی بود. "کشتار روز سینت والنتاین" (1967)، "دوستان ادی کویل" (1973)، "بدلکار" (1980)، "Herbie Goes Bananas" تولید 1980، "پاپ باید رژیم بگیرد"‌ (1991)، "شورتی را بگیرید" (1995)، "کاری که انجام می‌دهی!" (1996)، "برنامه‌ریز عروسی"‌ (2001، در نقش پدر جنیفر لوپز) و "من را گناهکار بدان" (2006) به کارگردانی سیدنی پواتیه از دیگر فیلم‌های روکو است.

انتهای پیام/

علی افتخاری