سرویس موسیقی هنرآنلاین: موسیقی مذهبی همیشه طرفداران خاص خودش را داشته است. همزمان با فرا رسیدن ایام ماه محرم، بسیاری از مردم ترجیح می‌دهند دل بسپارند به نغمه‌های عاشورایی تا حال و هوای آن اتفاق تلخ تاریخ را بیشتر لمس کنند. در طول سال‌های گذشته، آلبوم‌های عاشورایی همواره از سوی مخاطبان مورد توجه قرار گرفته است.

یکی از این آثار که چندی پیش منتشر و با استقبال خوبی هم مواجه شد، آلبوم "غزل عاشورا" با صدای محمد حشمتی و آهنگسازی فریدون خوشنود بود. نام فریدون خوشنود که از آهنگسازان مطرح دهه پنجاه بود و تا به حال آثار فاخر زیادی را روانه بازار موسیقی کرده است به خودی خود قابل دفاع است. خشنود سال 1354 در نظرسنجی مجله جوانان برای انتخاب محبوب‌ترین آهنگساز ایرانی بالاتر از چهره‌هایی چون بابک بیات، ناصر چشم‌آذر و انوشیروان روحانی در رده دوم قرار گرفت. او چند سال بعد در گرماگرم روزهای انقلاب اسلامی سرود معروف "الله اکبر" را با صدای رضا رویگری ساخت.

خوشنود در سال‌های اخیر بیشتر با دو خواننده کار کرده است: علیرضا افتخاری و محمد حشمتی. به اعتقاد او حشمتی یکی از انعطاف‌پذیرترین صداهای ایران محسوب می‌شود. حشمتی هم کارنامه قابل دفاعی در عرصه هنر دارد. یکی از این آثار آلبوم "غزل عاشورا" است. گرچه از زمان انتشار این اثر یکی دو سالی می‌گذرد، اما استقبال خوب و تصمیم مجدد به انتشار نسخه دوم این اثر توسط دست اندرکاران آلبوم ما را بر آن داشت تا با خواننده و آهنگساز این اثر گفت‌وگویی تفصیلی داشته باشیم:

آلبوم "غزل عاشورا" اثری بود که در این آشفته‌بازار شنیده نشدن آلبوم‌های موسیقی، خوب دیده و شنیده شد و فکر می‌کنم فروش خوبی هم داشت. این آلبوم چه معرفه‌هایی داشت که در این اوضاع نابسامان موسیقی فروش خوبی داشت؟

فریدون خوشنود، آهنگساز: آشنایی با خانواده حشمتی برای بنده بسیار مسرت‌بخش بوده و جزو افتخاراتم است که با این خانواده مذهبی دوست هستم. به نظر من پدر ایشان از نظر اخلاق، شخصیت، انسانیت، صدا و صوت بهترین مرد هستند. ایشان جزو مداحان معروفِ مورد تأیید مقام معظم رهبری هستند. عموی ایشان نیز در شورای عالی قرآنِ صداوسیما شاغل‌اند و حافظ قرآن نیز هستند. به اصطلاح عامیانه می‌شود گفت که ایشان سر سفره پدر و مادرشان بزرگ شده‌اند. خود آقای حشمتی نیز فردی با معرفت، با شخصیت و انسانی تحصیل‌کرده هستند. ما همیشه به این فکر بودیم که کاری را با عنوان محرم و صفر برای سیدالشهداء شروع کنیم که این کار تداوم داشته باشد. تا اینکه سال گذشته تصمیممان نهایی شد. کار ما در قالب چارچوب مخصوص و فکر کرده بود.

زمانی که ما به استودیو وارد شدیم، شبانه‌روزی مشغول کار شدیم و تصمیم گرفتیم که تا کارمان به نتیجه نرسد از استودیو خارج نشویم. برای تسریع در کار و بالا بردن کیفیت اثر تصمیم گرفتیم که آقای فتحی نیز به تیم کاری آلبوم اضافه شوند. زمانی که ما آلبوم را تهیه کرده و تحویل وزارت ارشاد دادیم، آقای علیرضا پاشایی در دفترشان کار ما را شنیدند و اشک ریختند و ایشان به ما گفتند فردا مجوز کار را صادر خواهیم کرد. ما خیلی زمان نداشتیم و خوشبختانه وزارت ارشاد کار را در ارجحیت قرار دادند و آقای مرادخانی هم گفتند که این کار باید به زودی منتشر شود. آلبوم به سرعت آماده و مجوزهای آن نیز ظرف 24 ساعت اخذ شد و در نهایت روز دوم محرم منتشر شد. روز چهارم، پنجم محرم به ما اطلاع دادند که ما مجدداً آلبوم را می‌خواهیم و ما آن زمان با سختی‌هایی که وجود داشت چاپ دوم اثر را نیز به بازار ارائه دادیم. اثر به سرعت مورد استقبال مردم و صداوسیما قرار گرفت. البته استقبال از این آلبوم خیلی خوب بود، اما به آن صورتی که ما علاقه‌مند بودیم دیده نشد. من در اول انقلاب سرود "الله ‌اکبر" را ساختم که بسیار شنیده شد و بسیار تأثیرگذار شد. این آلبوم هم می‌رفت همان کار را بکند که خیلی دیر شد. وقتی از دهه اول محرم می‌گذریم، آن شور وصف‌ناپذیر عزاداری در بین مردم کمتر می‌شود. امسال ما درصدد ساخت یک آلبومی دیگر برآمدیم که علاوه بر ارائه یک اثر خوب، بتواند کاستی‌های آلبوم سال قبل را نیز بپوشاند. متأسفانه به دلایلی غفلت کردیم و دوباره با کمبود زمان مواجه شدیم.

آقای حشمتی با توجه به سابقه‌ای که در زمینه آثار مذهبی داشتید. انتشار این اثر به خاطر سابقه خانوادگی‌تان بود یا علاقه شخصی شما دلیل انتشار این اثر بود؟

محمد حشمتی، خواننده: همان‌طور که آقای خوشنود فرمودند، سابقه خانوادگی این انگیزه را در من به وجود آورده است. من از سال 1385 منتظر این بودم که موقعیتی پیش بیاید تا این کار را انجام دهم. به هر حال این کار در سال 1393 اتفاق افتاد. من معتقد هستم که اصالت آثار عاشورایی باید حفظ شود. برخی از آثاری که امروز منتشر می‌شوند از قالب مرثیه خارج شده و در حالت پاپ امروزی منتشر می‌شوند که این آثار آن اصالت عاشورایی را ندارند. 4 اثر از این آلبوم از قبل آماده شده بود و بعد از آن قطعاتی عربی و قطعاتی نیز تلفیق فارسی و آذری به همت آقای خوشنود به آلبوم اضافه شدند. ملودی قطعه زینب زینب که استاد مؤذن‌زاده اجرا می‌کنند نیز متعلق به آقای خوشنود است. این قطعه برگرفته از سرود الله اکبر آقای خوشنود است که استاد مؤذن‌زاده بر روی آن مرثیه آذری گذشتند و اجرا کردند. به نظرم یکی از دلایل توفیقات این آلبوم این است که ما به سراغ ریشه‌های محرم و عاشورا رفتیم و بازخوردش را هم دیدیم. استقبال بسیار خوب از قطعات مرثیه و نوحه‌های آلبوم به ما نشان داد که هدف درستی را در پیش گرفتیم و انتخاب‌هایمان انتخاب‌های درستی بود. مخصوصاً در این آلبوم قطعه‌ای هست به نام "سقای کربلا" وجود دارد که این قطعه آذری-فارسی است و بسیار مورد استقبال قرار گرفت. آقای مهندس این قطعه و همچنین قطعه "زینب زینب" را تحویل سازمان دادند و در سازمان کلیپ‌های زیبایی برای اربعین بر روی این دو قطعه گذاشتند. این کارها به موفقیت و استقبال بیشتر از آلبوم کمک فراوانی کردند.

آقای خوشنود قرار بر این بود که ورژن دوم این اثر نیز ساخته شود و امسال منتشر شود، اما این اتفاق نیفتاد. دلیل آنچه بود؟

خوشنود: ما بعد از محرم و صفر سال گذشته کار را شروع کردیم. هم‌اکنون 5 قطعه از آن آلبوم آماده شده است، اما در لابه‌لای این قضیه، ما درگیر آلبوم شخصی آقای حشمتی و دیگر کارهای شخصی خودم هم بودم. متأسفانه کارهای شخصی‌مان با آلبوم مذهبی تداخل پیدا کرد. هدف ما این بود که اوایل مهر آلبوم را منتشر کنیم که برای آن زمان آماده نشد. این آلبوم جدید آقای حشمتی که روی آن خیلی زحمت کشیده‌ایم، ده اثر دارد که این آثار مشخصه موسیقی پاپ هستند. یعنی شناسنامه موسیقی پاپ این آثاری است که من ساخته‌ام و آقای حشمتی می‌خواند، نه این موسیقی الکترونیکی که مد شده و وجود دارد. این موسیقی الکترونیک که شما می‌شنوید در خیابان‌های مختلف تهران فروخته می‌شود و برخی از افراد آن‌ها را تهیه کرده و در کنار هم میکس می‌کنند و با اشعار بی‌محتوا منتشر می‌کنند. متأسفانه در سالیان اخیر مد شده است که خوانندگان ما با استفاده از نرم‌افزارهای مختلف صدایشان را تغییر داده و از برخی خواننده متفاوت تقلید می‌کنند. تعداد این خوانندگان روز به روز افزایش می‌یابد. پس از فوت مرحوم مرتضی پاشایی، هم‌اکنون 30 تا 40 مرتضی پاشایی در کشورمان به وجود آمده است! متأسفانه موسیقی پاپ کشور ما در حال حاضر خیلی ضعیف است.

مشکل از کجاست؟

خوشنود: مشکل این است که اقتصاد موسیقی در کشورمان زیر صفر است. این مسئله فاجعه است. مشخص است که دیگر کسی نمی‌آید هزینه کند و همه به سراغ موسیقی الکترونیک می‌روند. ما آلبومی با صدای آقای حشمتی منتشر خواهیم کرد که همه آثار آکوستیک هستند. سازهای آن همه زنده، ملودی‌هایش مشخص و اشعار آن بسیار زیبا هستند. در این آلبوم از شاعران بنام استفاده کرده‌ایم. دو شعر از محمد صالح علاء، دو شعر از محمدعلی بهمنی، شعری از مرحوم لیلا کسری، شعری از مرحوم مشفق کاشانی، شعری از علیرضا قزوه، یک شعر از حافظ و یک شعر نیز از مولوی در این آلبوم خوانده شده است. اشعار بسیار فاخر و عالی هستند. ملودی نیز تا آنجایی که در توانم بوده سعی کرده‌ام در دستگاه موسیقی ایرانی ولی در قالب پاپ ساخته شوند.

پس آلبوم بعدی که قرار است کار کنید، آلبوم پاپ خواهد بود؟

حشمتی: بله.

آقای حشمتی چندین عرصه از موسیقی نظیر پاپ، راک و مذهبی را تجربه کرده‌اید. سبک اصلی شما چیست؟

حشمتی: در طی این چندین سالی که من با آقای خوشنود کار کرده‌ام، مسیرمان موسیقی پاپ ایرانی بوده است. صدای من یک صدای کلاسیک ایرانی است که رنگ شرقی دارد و دارای تحریر است. ما تا آلبوم "زندگی یه انتخابه" این مسیر را جلو آمدیم. آقای مهندس آن زمان فرمودند که بیایید یک مسیر دیگر را کار کنیم تا ببینیم چه بازخوردی می‌گیریم. سرانجام به این نتیجه رسیدیم که بعد از آلبوم "زندگی یه انتخابه" به خاطر استقبالی که از کارهای قبلی مانند " شیشه و سنگ" و " اذان می‌گویند" که کارهای پاپ ایرانی هستند، همان مسیر قبلی را ادامه دهیم. در کامنت‌هایی که مردم می‌گذاشتند، می‌گفتند که این کارهای راک به صدای شما نمی‌آید و ما هم پذیرفتیم و سعی کردیم موسیقی راک را کنار گذاشته و به همان گذشته خود بازگردیم. اتفاقاً بازگشت من به گذشته از آلبوم‌های اولم هم بود. یکی از دلایل من برای ورود به موسیقی، علاقه‌ام به سبک و سیاق فضای موسیقی نسل مهندس خوشنود است. من اگر بخواهم از خوانندگان قدیمی که دوستشان دارم اثری گوش دهم، همان کارهای قدیمی‌شان را می‌شنوم. پس این‌طور شد که به آن فضای قدیمی بازگشتم. طعم و بوی آثار این آلبومم همان طعم و بوی آثار آن دوره را دارد با تنظیم‌های متفاوت و امروزی‌تر. مردم آن فضا را دوست دارند. بیشترین اثری که از من در رادیو و تلویزیون پخش شده است، "شیشه و سنگ" بوده که همان سبک و سیاق آن دوره را دارد. آلبوم جدید ما آلبومی سنگین، اما مردمی پسند خواهد بود. من بسیار علاقه‌مندم که آلبوممان هر چه سریع‌تر منتشر شود تا هم خودم آن را بشنوم و هم مردم بشنوند و امیدوارم که از آن استقبال خوبی شود.

تاریخ انتشار آلبومتان مشخص شده است؟

خوشنود: متأسفانه یکی از دلایلی که زمان انتشار کارهای ما را تغییر می‌دهد این است که ما کار را در چارچوب درست انجام می‌دهیم. چون سازها را همه زنده ضبط می‌کنیم و وقت استودیو زیادی می‌برد، ما اگر تاریخی را اعلام کنیم و در آن زمان منتشر نشود، خیلی بد خواهد شد، اما به زودی زود این آلبوم منتشر خواهد شد. تا به حال سختی کار را گذرانده‌ایم. مقداری ضبط ساز مانده و بخشی دیگر اجرای آقای حشمتی است که ایشان باید در استودیو بخوانند. در شرایط فعلی نمی‌توانم تاریخ دقیقی را اعلام کنم اما امیدوارم در اسفندماه بتوانیم آلبوم پاپ آقای حشمتی را منتشر کنیم.

پس آلبوم "غزل عاشورا" به محرم سال آینده موکول می‌شود؟

خوشنود: بله. زمانش آن موقع است. ما اگر بخواهیم آلبوم را در ایام عادی سال ارائه دهیم، جذابیتش را از دست خواهد داد. دغدغه ما در این آلبوم تقاضای شنیداری مردم بوده است. ما همیشه باید ببینیم در وهله اول مردم چه می‌خواهند، چه چیزی را می‌پسندند و منتظر چه هستند. ما برای دل مردم کار می‌کنیم، چون یک هنرمند اصولاً متعلق به مردم است. متعلق به خودش نیست. امیدواریم این آلبوم مورد رضایت مردم قرار بگیرد و آلبوم را دوست داشته باشند. این آلبوم هزینه سنگینی را در برمی‌گیرد. همه می‌دانند که از لحاظ اقتصادی برگشت هزینه‌های آلبوم صفر است. اما من برای اینکه موسیقی پاپ را نجات دهم، همه زندگی‌ام را هم خرج این کار خواهم کرد. موسیقی عشق من است. من از بچگی پشت پیانو بوده‌ام و موسیقی را دوست دارم. برای مردم کار کرده‌ام و مردم را دوست دارم. به خاطر همین سرود " الله اکبر" توانست در دل مردم جا پیدا کند.

آقای خوشنود این آلبوم مذهبی جدید " غزل عاشورا 2" نام دارد؟

خوشنود: بله اسم آلبوم "غزل عاشورا 2" است. شاید تغییر جزئی در نام داشته باشیم. اما این تغییر نیز با مشورت با مردم و شنوندگانمان صورت خواهد گرفت.

سبک و سیاقش تغییر نخواهد کرد؟

خوشنود: از نظر سبک و سیاق ما نمی‌توانیم تغییری ایجاد کنیم، چون که سبک این آلبوم مذهبی است. در بحث مذهبی چیزی تغییر نمی‌کند. چارچوب و اسامی تغییر نمی‌کند. پیامبران همان پیامبران هستند و عاشورا همان عاشوراست. کاری که ما می‌توانیم بکنیم این است که ملودی‌ها جدید، سازنده و با شکوه‌تر شوند و اگر بشود ارکسترال اجرا کنیم، اما ریتم را حفظ خواهیم کرد. سعی می‌کنیم آلبوم جدید را با شکوه‌تر اجرا کنیم.

آقای خوشنود شما خودتان دستی در کار نشر دارید. با توجه به وضعیتی که در زمینه نشر اعلام کردید، یک مقدار کار کردن در این زمینه نفس‌گیر شده است. به نظر من اینکه بگویید تنها برای مردم کار می‌کنید، مقداری شعار برانگیز است. شما هر چقدر هم بخواهید برای مردم کار کنید، آن بعد مالی کار را نمی‌توانید در نظر نگیرید. با توجه به اینکه خیلی از شرکت‌ها در حال ورشکستگی هستند و هیچ قانون کپی رایتی نیز وجود ندارد، جدا از آن عشق به مردم، چه چیزی در این عرصه وجود دارد که شما می‌توانید ادامه دهید؟

خوشنود: عشق به مردم یک واقعیت است. من با مردم زندگی کرده‌ام، زندگی می‌کنم و زندگی خواهم کرد. چیزی که مردم بخواهند را ادامه خواهم داد، اما بحث کپی‌رایت یک طرف قضیه است و طرف دیگر بی‌توجهی شرکت‌های پخش است. اقتصاد موسیقی بسیار ضعیف است و من این را می‌پذیرم. اما اگر فرهنگ شرکت داری و موسیقی را داشته باشیم، شاید بتوان قسمتی از مشکلات را جبران کرد. شرکت‌های پخش کارهایی که متعلق به خودشان نیست را بدون اجازه صاحب اثر پخش می‌کنند و کارهای دیگران را به نام شرکت خودشان به سایت‌های دانلود می‌فروشند. این کارهای شرکت‌های پخش همه‌چیز را آشفته کرده و بر هم زده است. متأسفانه ما هنوز فرهنگ شرکت داری را پیدا نکرده‌ایم. هیچ‌کس به حق خودش قانع نیست. خوشبختانه گویا اخیراً در این زمینه صنفی تشکیل شده است و از ما دعوت کرده‌اند تا برویم ببینیم شرایط نشر چگونه می‌شود. البته به نظرم من ابتدا باید به دنبال فرهنگ شرکت داری رفت تا همه به آن فرهنگ برسند و بعد صنفی تشکیل شود.

مقصر این آشفتگی کیست؟

خوشنود: هر شغلی یک قوانین و فرهنگی دارد. فرهنگ کمپانی‌داری در موسیقی ما هنوز جا نیفتاده است. من سابقه شرکت‌داری از قبل و بعد از انقلاب را داشته‌ام و شاید قدیمی‌ترین شخص در این صنف هستم. تمام مسیری که این شرکت‌ها می‌روند غلط است. در این جمعیت 80 میلیونی یک آلبوم موسیقی حداقل باید 200 هزار نسخه تیراژش باشد در حالی که برخی شرکت‌ها از نفروختن واهمه دارند و با 2 هزار نسخه شروع به نشر می‌کنند. چون شرکت‌ها کارهای یکدیگر را به نام خود می‌زنند و منتشر می‌کنند، شرایط آشفته می‌شود. و حتی عده‌ای قطعات موسیقی را ام‌پی‌تری کرده و منتشر می‌کنند که این کار خیانت است. شرکت‌ها اخیراً حتی آثاری که باید پخش کنند را به سایت‌های اینترنتی می‌فروشند که این نیز جنایت است. در کشورهای خارجی یک سی دی در مغازه و بقالی‌ها نیست.

ممکن است در برخی از سوپرهای بزرگ باشد که آن‌ها یک قسمت از مغازه‌شان را به محصولات فرهنگی ارائه می‌دهند، این مسئله مشکلی ندارد. اما در حال حاضر در ایران در مغازه‌های کوچک 5 متری سی‌دی فروخته می‌شود. من نمی‌گویم که صاحب اثرها سود آنچنانی کنند اما فروش یک آلبوم، حداقل باید هزینه ساختش را به دست آورد. خوشبختانه خواننده‌های ما از کنسرت‌هایشان درآمدهای خوبی کسب می‌کنند اما بحث هزینه و فروش آلبوم بحثی جدا از آن است. این صحبت‌های من شاید برای عده‌ای باعث سوءتفاهم شود، اما من فریدون خوشنود با سابقه بهترین آهنگسازی در گذشته و صاحب بهترین کمپانی بودم. من همه‌چیز را می‌شناسم و می‌دانم. جایگاه خودم را هم می‌دانم. من با آقای حشمتی کار کرده‌ام. با آقای علیرضا افتخاری هم کار کرده‌ام. به دنبال پول هم نیستم چون خدا را شکر بخش بیشتر درآمد من از شغل دومم که مهندس ساختمان هستم کسب می‌شود. موسیقی در خون من است و به جنبه‌های فرهنگی آن توجه می‌کنم. این درد دل من یک زمان حمل بر آن نشود که من نیاز به مسائل مادی دارم. من یک سرود الله اکبر دارم که ملودی‌اش متعلق به خود مردم است، زمانی که مردم روی پشت‌بام‌ها می‌رفتند و الله اکبر می‌گفتند آن را ساختم. خدا را شاکرم که من این کار استثنائی را ساختم.

فرمودید که با پخش سوپر مارکتی مخالف هستید.

خوشنود: بله. موسیقی اصلاً جایگاهش در بقالی نیست.

پس مردم عام چطور باید به موسیقی دسترسی پیدا کنند؟

خوشنود: اگر شرکت‌دارهای ما بیایند دور هم جمع شوند و بگویند در هر نقطه شهر یک فروشگاهی را به جز بقالی در دست بگیریم، مشکل حل می‌شود. مویرگی در هیچ کجای دنیا وجود ندارد و در اینجا باب شده است. کمپانی‌ها باید با مشارکت یکدیگر، فروشگاه‌هایی کوچک در همه نقاط را در دست بگیرند تا این فروشگاه‌ها فرهنگ‌سازی کرده و به مردم همه نقاط شهر بگویند که ما اثر قاب‌بندی شده تحویل شما می‌دهیم تا اثر کپی شده به دست شما نرسد. کسی که در خانه نشسته، بنزین مصرف نمی‌کند، استهلاک ماشین ندارد، آلودگی هوا را حس نمی‌کند و پول آژانس نمی‌دهد، اگر محصولی را با قیمت اصلی فروشگاه جلوی درب خانه تحویل او دهند، حتماً محصول را خواهد خرید. اینگونه است که جلوی قاچاق و کپی‌رایت گرفته می‌شود. شرکت‌ها سر و سامان پیدا می‌کنند، کار به جایگاه فرهنگی خودش بازمی‌گردد و فروش تضمین خواهد شد. من فروش را تضمین می‌کنم. اگر این‌گونه شود هر آلبوم حداقل 200 هزار قاب شیشه‌ای می‌فروشد. این هم باز عددی نیست. ما 80 میلیون جمعیت هستیم. این 80 میلیون حداقل یک درصدش را تصور کنید، تمام این موسیقی خوب را دنبال می‌کنند. البته موسیقی خوب، نه موسیقی دوپس دوپسِ در زیر زمین‌ها. من با موسیقی الکترونیک مخالف نیستم. موسیقی الکترونیک هم کار خوبی است اما در ایران فعلاً با صدا و ترانه‌های خوبی همراه نمی‌شود. همان‌گونه که مردم به غذا برای جسمشان نیاز دارند، به غذای روح هم نیاز دارند.

آقای حشمتی بعد از محرم و صفر برنامه‌ای برای کنسرت دارید؟

حشمتی: کنسرت ما منوط به انتشار آلبوممان است. همزمان با انتشار آلبوم، اولین کنسرتمان را اجرا خواهیم کرد.

با توجه به اینکه شما 3،4 آلبوم به بازار ارائه داده‌اید. برای کنسرت گذاشتن دیر نیست؟

حشمتی: ورود ما به عرصه موسیقی مقداری سنگین بوده است. ما با کارهای فاخر و سنگین وارد شده‌ایم که همه آن‌ها را نمی‌شود روی استیج آورد. اجرای استودیو با استیج متفاوت است. کارهایی که روی استیج می‌رود باید ریتم و جذابیت آن را داشته باشد که همه را در سالن بنشاند. همان‌طور که استاد فرمودند، امروز جوانان ریتم می‌خواهند. ما هم کم‌کم به این سمت رفتیم، یعنی به مرور کارهای ما ریتمیک شد. کارهای ما از ابتدا فاخر، لایت و بعضاً عرفانی و مذهبی بود و در ادامه رنگ و لعاب کارهای ما پاپ و عامه‌پسندتر شد. تعداد کارهای ما در قبل از این آلبوم برای اجرای کنسرت کم بوده است. یعنی این آلبوم باید منتشر شود تا 15،16 قطعه استیجی برای کنسرت از آلبوم‌ها انتخاب و آماده شود. ما دوست داریم کنسرتمان در حد نام استاد خوشنود که عمرشان را برای موسیقی گذاشته‌اند برگزار شود. دوست دارم مردم با میل و علاقه بیایند و کارهای ما را گوش دهند.