سرویس تجسمی هنرآنلاین : روح‌الله دلخانی به مناسبت هفته خوشنویسی 33 اثر خود را در گالری عقیلی به نمایش گذاشته است. در این نمایشگاه که با عنوان "33 سادگی" برگزار شده قطعاتی به صورت کتابت و با خط غبار به نمایش درآمده است. دلخانی دارای گواهی‌نامه کیفیت اشتهار به سیستم مدیریت کیفیت هنری از ایتالیا، گواهی‌نامه آموزش و اعطای مدارک هنری از ایتالیا و گواهی‌نامه سیستم مدیریت کیفیت آموزش هنر از آمریکا‌ است. او که عناوین و مقام‌های متعددی در جشنواره‌ها و مسابقات مختلف کسب کرده است در گفت‌وگو با خبرنگار هنرآنلاین گفت: من علاقه زیادی به خلاقیت و نوآوری دارم و عقیده‌ای به ارائه آثار مانند دیگران ندارم. به همین دلیل در 8 نمایشگاه قبلی خود سعی کردم اتفاق‌های خاصی در کارها وجود داشته باشد. در این نمایشگاه همه قطعات در ابعاد کوچک و روی کاغذهای قدیمی سنتی به وجود آمده‌اند و از اشعار متقدمین و آیات قرآنی در آنها استفاده شده است.

دلخانی در مورد دلیل انتخاب ابعاد کوچک برای کارهای خود گفت: ابعاد قطعات 10 در 5 یا 7 سانتیمتر است. معمولا مخاطب با آثاری در ابعاد خیلی بزرگ یا خیلی کوچک ارتباط بهتری برقرار می‌کند، در حالی که ابعاد استاندارد مثل A4 برای چشم عادی و خسته‌کننده شده است. در مورد کادربندی قطعات هم سعی کردم به شکل مرسوم عمل نکنم و در عین رعایت اصول کادربندی، از ترکیبات جدیدی استفاده کردم.

او با اشاره به اینکه در آثار این نمایشگاه از تذهیب استفاده نشده است افزود: دوست داشتم خوشنویسی به تنهایی همه حرف را بزند. من مخالف تذهیب نیستم چون در بسیاری از موارد مکمل خوشنویسی است، اما به نظر من اگر در یک قطعه خوشنویسی مبادی سواد بصری رعایت شده باشد احتیاجی به تذهیب نیست. تلاش من این است که در این قطعات زیبایی خط مطرح باشد و به اثری دکوراتیو تبدیل نشود.

دلخانی که با 17 سال سابقه خوشنویسی در زمینه خط نستعلیق، شکسته نستعلیق و نقاشی خط فعالیت کرده است در مورد نقش سنت در آثار خود گفت: به عقیده من سنت و نوآوری باید در کنار هم قرار گیرند. نوآوری زمانی صحیح است که تجربه خوبی پشت آن باشد، نه اینکه بدون مطالعه هنری اقدام به نوآوری شود. کسانی که به این نمایشگاه می‌آیند گرایش خوبی به کارهای سنتی دارند و آنها را خیلی بیشتر از آثاری با قاب‌ها و تزیینات زیاد می‌پسندند. سعی می‌کنم در همه کارهایم حداقل المان یا نمادی از سنت باشد چون سنت برای من در اولویت است و پایه‌ای است که متقدمین برای ما گذاشته‌اند.

این مدرس دانشگاه در مورد دلیل گرایش به نقاشی‌خط در سال‌های اخیر گفت: یک دلیل این موضوع دکوراتیو بودن نقاشی‌خط است و دلیل دیگر این است که خوشنویسی ما کاملا درون مرزی است و مخاطب خارجی ندارد. زمانی می‌توان خوشنویسی را برون مرزی کرد که مبانی هنرهای تجسمی در آن رعایت شود و آن وقت یک بیننده خارجی آن را به صورت سطوح سیاه و سفید و با سنگینی و سبکی کادر می‌بیند و می‌تواند به عنوان یک اثر تجسمی با آن ارتباط برقرار کند.

او افزود: متاسفانه بسیاری از خوشنویسان ما از این اصول بی‌اطلاع هستند، به همین دلیل به جای رعایت مبانی تجسمی در خوشنویسی سنتی، به استفاده از رنگ و ترکیب‌بندی‌های جدید رو آوردند تا بتوانند آثار خود را برون مرزی کنند. خیلی از کسانی که وارد این عرصه شدند فقط با مواد خوب کار کردند و خط خوب یا سواد هنری نداشتند. نقاشی خط زمانی نتیجه خوب می‌دهد که هنرمند خوشنویس خوبی باشد و در کنار آن با مواد و نقاشی ایرانی و خارجی هم آشنایی داشته باشد. به عنوان مثال در رشته گرافیک اصول تایپوگرافی وجود دارد که با خوشنویسی ما مناسباتی دارد. اگر آن اصول با خوشنویسی ترکیب شود یک نقاشی خط خوب به وجود می‌آید.

انتهای پیام/